środa, 2 sierpnia 2017

wietrzne dzwonki



                                       - Mama? A jak będę duży, to ty będziesz umierać?
                                       - Każdy kiedyś będzie musiał umrzeć kochanie...
                                       - Mama, mi będzie bardzo smutno bez ciebie...


jesteśmy jak te dzwonki kołyszące się na wietrze. pada na nas deszcz, osusza nas słońce, schodzą z nas kolory, płowiejemy. chwilami milkniemy, by za chwilę radośnie zabrzęczeć. a potem nadejdzie taki czas, że pozostanie po nas tylko głucha cisza.

ja jednak zadźwięczę dla Ciebie Synku. nawet, jak już mnie nie będzie...

Brak komentarzy: